چشمهای شب

مثل همین صدای ماشینهای نیمه شب که انگار از دهان غربت بیرون می آید ، مثل این سایه های حراف های در تحمل سکوت و بست نشسته در چله ی واقعیت زدگی من ، کتابهای مظلوم  این حرفهای محکوم به حبسی ابدی ، ذاتا زندانی ...